21.08.2017  CPK   KRK 
   
Wielkość tekstu
Logowanie

Najczęściej zadawane pytania

 
1. Jak długo będę czekać na alimenty z Funduszu Alimentacyjnego, jeśli wiem, że dłużnik nic nie ma i nie pracuje? Dlaczego komornik nie może od razu wystawić zaświadczenia o bezskutecznej egzekucji?
 
Świadczenia z Funduszu Alimentacyjnego przysługują osobie uprawnionej do alimentów od rodzica –  zobowiązanego , na podstawie tytułu wykonawczego  pochodzącego lub zatwierdzonego przez sąd (np. postanowienia, wyroku, czy ugody sądowej), jeżeli jego egzekucja okazała się bezskuteczna, czyli gdy nie udało się uzyskać pieniędzy od dłużnika. Po dwóch miesiącach bezskutecznej egzekucji można uzyskać zaległe pieniądze od państwa. Komornik, na wniosek osoby uprawnionej doświadczenia, wydaje odpowiednie zaświadczenie, którego przedłożenie w Funduszu Alimentacyjnym  jest niezbędne. Fundusz Alimentacyjny wydaje decyzję o przyznaniu lub odmowie wypłaty  pieniędzy w ciągu miesiąca.  Na decyzję przysługuje odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w terminie 14 dni.
Nie ma więc możliwości „przeskoczenia” ustawowych terminów i przyspieszenia sprawy, nawet, jeżeli składający wniosek jest przekonany, że egzekucja będzie bezskuteczna. Komornik musi sam taki fakt sprawdzić i ustalić, a ustawodawca wyznaczył na to termin dwumiesięczny.
Świadczenie z funduszu alimentacyjnego przysługuje dziecku do ukończenia przez nie 18. roku życia albo w przypadku gdy uczy się w szkole lub szkole wyższej do ukończenia 25. roku życia. Jeśli dziecko ma orzeczenia o znacznym stopniu niepełnosprawności, świadczenie takie jest mu wypłacane bezterminowo.  Aby otrzymać pieniądze dochód na jedną osobę w rodzinie nie może przekroczyć 725 złotych netto. Pieniądze można otrzymać w wysokości zasądzonych alimentów, ale nie więcej niż 500 złotych miesięcznie.
Świadczenia z FAL (Funduszu Alimentacyjnego) nie przysługują  kiedy dziecko przebywa np. w domu dziecka albo w rodzinie zastępczej, gdy alimentowany  ma swoje własne dziecko i jest pełnoletni,  jak również jeżeli alimentowany zawarł związek małżeński.
 
2. Ojciec dziecka nie pracuje, a moje  zarobki nie pozwalają mi na staranie się o otrzymywanie alimentów z Funduszu Alimentacyjnego. Co  mogę zrobić, żeby dostawać alimenty?
 
Egzekucję świadczenia alimentacyjnego można prowadzić z całości majątku dłużnika. Zajęciu podlega nie tylko wynagrodzenie, ale wszelkie składniki majątkowe, w tym ruchomości i nieruchomości. Komornik w sprawach alimentacyjnych ma obowiązek z urzędu przeprowadzić dochodzenie w celu ustalenia zarobków i stanu majątkowego dłużnika oraz jego miejsca zamieszkania.  W przypadku kiedy dłużnik notorycznie nie płaci alimentów,  wierzyciel   może złożyć do Prokuratury zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa niealimentacji. Przestępstwo  to  polega na  uporczywym uchylaniu się od ciążącego na danej osobie z mocy ustawy lub orzeczenia sądowego obowiązku opieki przez niełożenie na utrzymanie osoby najbliższej lub innej osoby, co naraża tę osobę na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. Chodzi o sytuację, w której dłużnik przez dłuższy okres czasu nie płaci alimentów, pomimo tego, że jest zdolny do ich ponoszenia, a brak zapłaty alimentów powoduje niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych po stronie uprawnionego do alimentów. Ściganie następuje nie tylko na wniosek organu podejmującego działania wobec dłużnika alimentacyjnego, lecz wniosek może złożyć także sam pokrzywdzony (lub jego opiekun prawny), organ pomocy społecznej, a w określonych przypadkach ściganie odbywa się z urzędu. Przestępstwo to jest zagrożone karą grzywny, ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.
 
3. Spłaciłem u komornika zaległości alimentacyjne. Dlaczego mam płacić alimenty bieżące za pośrednictwem komornika, a nie bezpośrednio wierzycielowi?
 
Jeżeli dłużnik w momencie złożenia wniosku egzekucyjnego do komornika miał zaległość, wówczas wierzyciel miał prawo złożyć wniosek egzekucyjny o egzekwowanie alimentów zaległych jak i bieżących przez komornika. W tym miejscu podkreślenia wymaga fakt, iż orzeczenia sądu wydane w sprawach o alimenty są natychmiast wykonalne, co oznacza, że odwołanie nie wstrzymuje wykonywania obowiązku. Samo ogłoszenie wyroku (a nie jego doręczenie) jest momentem, od którego wierzyciel może skutecznie domagać się alimentów.
Komornik  jest obowiązany na wniosek uprawnionego wierzyciela wszcząć egzekucję i prowadzić ją przeciwko dłużnikowi, chyba że on wykaże, iż obowiązek swój spełnił wcześniej, przed złożeniem wniosku egzekucyjnego, tj. złoży nie budzący wątpliwości dowód na piśmie o spełnieniu świadczenia albo o udzieleniu mu zwłoki  przez wierzyciela. W takim wypadku  komornik wstrzymuje się z dokonaniem czynności, o czym zawiadamia wierzyciela, nie może umorzyć egzekucji z urzędu.
 
Dłużnik, w stosunku do którego została skierowana egzekucja z wynagrodzenia za pracę, może żądać umorzenia egzekucji co do świadczeń wymagalnych w przyszłości, jeżeli uiści wszystkie świadczenia wymagalne i złoży do depozytu sądowego sumę równającą się sumie świadczeń miesięcznych za sześć miesięcy, z równoczesnym umocowaniem komornika do podejmowania tej sumy. W ten sposób może zwolnić się od egzekucji.
 
4. Dziecko jest w rodzinie zastępczej, a biologiczna matka dziecka dysponując tytułem wykonawczym złożyła do komornika wniosek o egzekucję alimentów ode mnie,  biologicznego ojca, do jej rąk. Dlaczego? Czy i komu w takim przypadku muszę płacić alimenty?
 
Rodzina zastępcza nie jest rodziną biologiczną, ani adopcyjną, różni się od niej pod wieloma względami. Przede wszystkim w rodzinie zastępczej czasowo, zastępczo pieczę nad dzieckiem sprawują   osoby  nie będące rodzicami naturalnymi, poniekąd „pomagając” dziecku i jego rodzinie. Rodzice zastępczy mogą  dochodzić w imieniu dziecka alimentów od jego biologicznych rodziców, mają oni prawo do reprezentowania dziecka przed sądem w sprawie o świadczenia alimentacyjne, zwłaszcza gdy rodzice biologiczni nie wywiązują się ze swoich obowiązków.  Nie zawsze rodzice zastępczy muszą wytaczać powództwo przed sądem, wysokość i sposób zapłaty alimentów mogą wspólnie ustalić w porozumieniu z rodzicami biologicznymi. Taka sytuacja byłaby oczywiście  dla dziecka idealna.
Wartym podkreślenia jest fakt, iż rodzice zastępczy  otrzymują z opieki społecznej środki finansowe na częściowe pokrycie kosztów utrzymania dziecka, niezależnie od tego biologiczni rodzice mają obowiązek płacić alimenty na dziecko, które nie jest jeszcze w stanie samo się utrzymać, chyba że dochody z majątku dziecka są wystarczające. Dziecko, pomimo tego, że przebywa w rodzinie zastępczej i ma tam zapewnione przez państwo utrzymanie, powinno być utrzymywane przez swoich rodziców. Dlatego też w przypadku, gdy dziecko otrzymuje alimenty od rodziców biologicznych i jednocześnie przebywa w rodzinie zastępczej, kwota wypłacana z pieniędzy publicznych i przeznaczona na utrzymanie dziecka ulegnie zmniejszeniu w stosunku proporcjonalnym do „dochodów” dziecka.
W przypadku, gdy sprawa o alimenty została przez biologiczną matkę dziecka skierowana do komornika i podczas trwania egzekucji dziecko zostało osadzone w rodzinie zastępczej, a matka dalej podtrzymuje wniosek o przekazywanie alimentów do jej rąk, wówczas rodzice zastępczy powinni bezzwłocznie złożyć do komornika odpisy stosownych dokumentów sądowych oraz złożyć wniosek o egzekucję alimentów od zobowiązanego do rąk rodziców zastępczych. Sam obowiązany, w tym przypadku ojciec dziecka, jeżeli posiada informację o umieszczeniu dziecka w rodzinie zastępczej powinien natychmiast poinformować o tym komornika, a oprócz tego wystąpić do sądu o zmianę orzeczenia dotyczącego osoby uprawnionej do otrzymywania alimentów. Takie wykorzystywanie dokumentów i wprowadzanie komornika, jako funkcjonariusza publicznego w błąd podlega odpowiedzialności karnej.
 
5. Termin zapłaty alimentów został w orzeczeniu sądowym wyznaczony na 10 każdego miesiąca. Dziś jest 12 - sty, a komornik jeszcze nie przekazał pieniędzy? Dlaczego alimenty od komornika otrzymuję dopiero 15 - tego?
 
W orzeczeniu sądowym, w którym zasądzone zostały alimenty zawarty jest termin ich zapłaty od zobowiązanego do rąk uprawnionego. Jest to termin dla dłużnika, w przypadku jego niedotrzymania, wierzyciel, lub jego przedstawiciel, ma prawo do naliczania odsetek. Natomiast, gdy sprawa toczy się przed komornikiem, termin ten nie jest terminiem dla komornika. Nie można zobowiązać komornika, aby przekazywał pieniądze do np. 10. każdego miesiąca do rąk osoby uprawnionej, skoro potrącenia z wynagrodzenia za pracę dłużnika wpływają na rachunek bankowy np. 15.dnia miesiąca.  Komornik prowadzi egzekucję, nie odpowiada za dłużnika za nieterminowe przekazywanie alimentów. Oczywistym jest, że w takim wypadku komornik dolicza odsetki dłużnikowi.
Istotnym jest również fakt, że komornik ma obowiązek przekazać wyegzekwowane   pieniądze w terminie 4 dni na rachunek osoby uprawnionej.
 
 
6. Dlaczego nie mam jeszcze na koncie pieniędzy (alimentów) skoro dłużnikowi już potrącono?
 
W przypadku, gdy prowadzona jest egzekucja z wynagrodzenia za pracę dłużnika, a zakład pracy potrącił już dłużnikowi zajęte  alimenty, nie jest to tożsame z wpłynięciem ich na konto komornika. Odą, czy przekazania pieniędzy do zasilenia rachunku bankowego komornika może minąć nawet dwa, trzy  dni. Komornik dopiero od momentu wpływu alimentów na swoje konto, może je przekazać dalej, wierzycielowi. Trzeba pamiętać, iż komornik ma 4 dni na rozksięgowanie i przesłanie alimentów. W przypadku, gdy uprawniony ma konto bankowe będzie oczekiwał na pieniądze do dwóch dni od ich przekazania przez komornika, a gdy życzy sobie  wysyłania środków  przekazem pocztowym, termin doręczenia jest znacznie dłuższy, zgodny z regulaminem operatora pocztowego, w praktyce wynosi od 4 do 6 dni.
 
7. Dłużnik pracuje „na czarno”. Dlaczego komornik nie może mu zająć wynagrodzenia?
 
Komornik prowadzi postępowanie egzekucyjne stosując określone środki przymusu, co oznacza możliwość zajmowania majątku dłużnika, w tym m.in. wynagrodzenia za pracę oraz rachunków bankowych, czy wierzytelności. Jeżeli dłużnik jest zatrudniony w ramach umowy o pracę, zajęciu na alimenty podlega 60 % jego zarobków. Bardzo często spotykamy się z sytuacją, w której  dłużnicy podkreślają, że w takim wypadku przestaną pracować legalnie, bo pracując na czarno nie będą musieli “pracować na komornika”, ten nie będzie miał wtedy żadnych instrumentów, aby zająć zarobki. Tymczasem warto podkreślić, że po pierwsze tak naprawdę osoby te nie uciekają ze swym majątkiem przed komornikiem, ale własnymi dziećmi.  Obowiązek alimentacyjny jest też obowiązkiem moralnym, nie tylko prawnym. Po drugie działania takie stanowią przestępstwo niealimentacji z zagrożeniem grzywną, ograniczeniem lub nawet pozbawieniem wolności do lat 2. Zatrudnienie nielegalne naraża też na odpowiedzialność karną i skarbową “pracodawcę”. Obecnie trwają prace nad zwiększeniem kontroli w firmach i na budowach oraz nad   udoskonaleniem instrumentów przeciwdziałania nielegalnemu zatrudnieniu.
 
 
8. Dłużnik nie pracuje, ale jego aktualna żona tak. Czy komornik może ściągnąć alimenty od rodziny dłużnika, od jego żony, gdy nie mają podpisanej rozdzielności majątkowej?
 
W przypadku, gdy na dłużniku ciąży obowiązek alimentacyjny, którego nie wykonuje dobrowolnie, a egzekucja przeciwko niemu jest bezskuteczna z powodu braku pracy i innego majątku, nie ma możliwości skutecznego pozwania jego współmałżonki  i zobowiązania jej do płacenia ze swojego majątku odrębnego alimentów na dziecko swojego męża. Nie można jej np. zająć wynagrodzenia. Polskie prawo nie przewiduje przypadków takiego rozszerzenia odpowiedzialności, Obowiązek alimentacyjny jest obowiązkiem o charakterze ściśle osobistym, nie podlega też dziedziczeniu.
Czym innym jest natomiast prowadzenie egzekucji przeciwko dłużnikowi alimentacyjnemu, który jest w związku małżeńskim z niektórych składników majątku wspólnego. Przepisy dopuszczają możliwość zajęcia takiego majątku i prowadzenia egzekucji Komornik w takim wypadku może zająć  pobrane przez dłużnika wynagrodzenie za pracę lub dochody uzyskane z prowadzenia przez niego innej działalności zarobkowej oraz z korzyści uzyskane z innych praw majątkowych. Oczywiście majątek osobisty małżonka jest chroniony.
 
9. Czy i na jakich zasadach mogę pozwać i dochodzić alimentów od rodziców dłużnika?
 
Obowiązek alimentacyjny jest obowiązkiem o charakterze ściśle osobistym, nie podlega też dziedziczeniu, najczęściej dotyczy relacji między rodzicami i dziećmi, niemiej jednak  zgodnie z polskim prawem obowiązek może przybrać szerszy zakres, a mianowicie  też spoczywać też na krewnych w linii prostej, a nawet na rodzeństwie. Oznacza to tyle, iż w pewnych sytuacjach dziadkowie muszą płacić alimenty na swoje wnuki (tudzież odwrotnie). Jest to tzw. dalszy obowiązek alimentacyjny i może powstać w przypadkach, gdy:
nie ma osoby zobowiązanej w bliższej kolejności (w tym wypadku rodzica) lub rodzic obowiązany do alimentów nie jest w stanie wypełnić obowiązku, a przymusowe (np. przez komornika podczas egzekucji) uzyskanie od niego środków jest niemożliwe lub stwarza nadmierne trudności.
w przypadku opisanym wyżej obowiązuje określona kolejność płacenia alimentów, zgodna z regułą, że krewni bliżsi stopniem są zobowiązani w pierwszej kolejności, przed krewnymi dalszego stopnia. W przypadku, gdy jest kilku krewnych w tym samym stopniu ( np. dziadków), obowiązek alimentacyjny nie obciąża ich w częściach równych, ale w częściach proporcjonalnych do ich możliwości zarobkowych i majątkowych. Podstawowym warunkiem domagania się alimentów od dziadków  jest tzw. niedostatek życiowy wnuka, co przejawia się w niemożliwości samodzielnego utrzymania się i niemożliwości uzyskania środków od rodzica.
Aby dochodzić alimentów od dziadków, należy złożyć pozew do sądu  (czyni to przedstawiciel ustawowy lub pełnomocnik małoletniego dziecka). Zasady i tryb składania pozwu, opłaty, czas trwania postępowania sądowego, jak i reguły są identyczne, jak przy składaniu pozwu przeciwko rodzicowi. Sąd określając wysokość świadczenia alimentacyjnego  ustala też i bierze pod uwagę  potrzeby uprawnionego, jak i możliwości finansowo – zarobkowe oraz sytuację materialną dziadków.
Po uzyskaniu tytułu wykonawczego, czyli dokumentu sądowego lub ugody potwierdzonej przez sąd, w razie nie realizowania obowiązku przez dziadka, sprawę można skierować na drogę egzekucji sądowej.
 
10. Dlaczego na dziecko, które już  się nie uczy mam dalej płacić alimenty?
 
Obowiązek alimentacyjny polega na dostarczeniu środków utrzymania osobie, która nie jest w stanie utrzymać się samodzielnie. Obowiązek ten powstaje z chwilą urodzenia się dziecka, a gdy dziecko się usamodzielni wygasa, przy czym usamodzielnienie się dziecka nie oznacza osiągnięcia przez nie pełnoletniości.
W przypadku, gdy nastąpiła zmiana stanu faktycznego, można żądać zmiany orzeczenia sądowego lub umowy dotyczącej obowiązku alimentacyjnego. Rodzic może uchylić się od świadczeń alimentacyjnych względem dziecka pełnoletniego, jeżeli są one połączone z nadmiernym dla niego uszczerbkiem lub jeżeli dziecko nie dokłada starań w celu uzyskania możności samodzielnego utrzymania się. Rodzic zobowiązany do alimentów może wytoczyć przed sądem powództwo o ustalenie, że obowiązek alimentacyjny względem pełnoletniego wygasł, w szczególności, gdy  dziecko nie dokłada starań w celu uzyskania możliwości samodzielnego utrzymania się, gdy  dziecko pełnoletnie, mające przygotowanie do pracy, zaniedbuje dalszą naukę, czyli studia, nie zdając z własnej winy we właściwym terminie egzaminów, czy powtarzając lata.   Warto podkreślić, że w tego typu sytuacji nie działa zasada automatyzmu, rodzic nie może samodzielnie tego ocenić, uznać, że alimenty nie należą się dziecku i ich płacenia. Sprawa musi zostać wytyczona przed właściwym sądem.  Każdy przypadek jest indywidualny i każdy podlega ocenie i kontroli sądu.
 
11. Dlaczego mam płacić alimenty, skoro zostałem pozbawiony władzy rodzicielskiej?
 
Polskie prawo przewiduje sytuacje, w których władza rodzicielska  może zostać ograniczona lub nawet odjęta przez sąd opiekuńczy. Pozbawienie władzy rodzicielskiej jest najdalej idącym środkiem w zakresie relacji między rodzicami a dziećmi. Sąd biorąc pod uwagę przesłanki takie jak trwała przeszkoda w sprawowaniu władzy rodzicielskiej, czy jej nadużywanie, rażące zaniedbanie obowiązków względem dziecka, w tym uchylanie się od świadczeń alimentacyjnych,  może tę władzę odebrać.
W tym miejscu warto podkreślić, że pozbawienie władzy rodzicielskiej nie powoduje zerwania wszelkich więzów między rodzicami a dziećmi. Rodzice nadal mają prawo do osobistej styczności z dzieckiem, czyli do spotkań, kontaktów,  nie zmieniają się zasady związane z  dziedziczeniem, a rodzica pozbawionego władzy rodzicielskiej a dziecko nadal łączy stosunek pokrewieństwa. W dalszym ciągu istnieje również obowiązek alimentacyjny rodziców względem dzieci.   Obowiązek alimentacyjny ciąży też na ojcach, którzy nigdy nie sprawowali władzy rodzicielskiej, a ma to miejsce, gdy sąd ustalił ojcostwo, ale nie przyznał władzy rodzicielskiej. Powyższe zasady wynikają z zasady priorytetu ekonomicznych obowiązków względem dziecka, nad obowiązkami o charakterze wykonawczym, które wchodzą w skład szeroko pojętego obowiązki alimentacyjnego.
 
12. Dziecko przebywało u mnie podczas wakacji przez cały miesiąc. Nie zapłaciłem byłej żonie alimentów za ten miesiąc, a ona podała mnie do komornika. Dlaczego?
 
Obowiązek alimentacyjny polega na dostarczaniu środków utrzymania dziecka, które nie jest w stanie utrzymać się samodzielnie, jak również na dostarczaniu środków wychowania.
        W przypadku, gdy orzeczeniem sądu lub umową jeden z rodziców został zobowiązany do realizowania obowiązku alimentacyjnego przez płacenie określonej kwoty pieniężnej  na dziecko, które na stałe nie przebywa u niego, tylko np u drugiego rodzica, sprawującego opiekę, musi ten obowiązek realizować w takim zakresie, jak to wynika z orzeczenia. Sąd orzekając o wysokości alimentów bierze pod uwagę miesięczne średnie uzasadnione potrzeby dziecka, jak np. wyżywienie, odzież, obuwie, koszty mieszkania, niezbędne przedmioty umożliwiające przebywanie w środowisku i w rodzinie, leki, wyposażenie do szkoły i specjalne przedmioty do nauki kierunkowej, itp., nie różnicując tych kosztów w zależności od pór roku, czy niektórych miesięcy,  Innymi słowy sąd ma na względzie, że potrzeby dziecka są większe np. w miesiącu wrześniu, a mniejsze w lipcu, czy sierpniu, więc kwota ustalonych alimentów to jest średnią tych kwot.
Samo sprawowanie opieki nad dzieckiem w miesiącach wakacyjnych nie zwalnia zobowiązanego z realizowania  swojego obowiązku z przyczyn wyżej wymienionych. Przez cały rok należą się alimenty w pełnej wysokości. Rodzic nie może samodzielnie, uznać, że alimenty nie należą się dziecku w określonym przedziale czasu  i zaprzestać ich płacenia, może bowiem narazić się na wszczęcie i prowadzenie przeciwko niemu egzekucji komorniczej, a nawet postępowania sądowego o przestępstwo niealimentacji.  Wszelkie zmiany dotyczące obniżenia, wygaśnięcia, zmiany zakresu obowiązku alimentacyjnego w przypadku braku porozumienia między rodzicami dziecka,  muszą być  zatwierdzone orzeczeniem sądu, po uprzednim wytoczeniu powództwa z art. 138 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. 
    
13. Co może zająć komornik? Telewizor, lodówkę - czy jest jakaś kolejność zajmowania?  Ile procent pensji komornik musi mi zostawić na życie i opłacenie czynszu?
 
Podstawowym zadaniem komornika sądowego jest prowadzenie egzekucji, w ramach której, przy zastosowaniu określonych środków przymusu, dąży on do wyegzekwowania z majątku dłużnika należności dla wierzyciela, czyli dla osoby, dla której te alimenty są przeznaczone. Są to środki określone w przepisach prawa a polegają na przymusowym zajęciu, a następnie gdy to możliwe na spieniężaniu  składników majątku. Przy  egzekucji alimentów w stosunku do dłużnika może być prowadzona egzekucja wielotorowo, z całego majątku, po to, aby szybciej wyegzekwować pieniądze dla alimentowanego dziecka, a więc z ruchomości, z wynagrodzenia za pracę, ze świadczeń emerytalno-rentowych, z rachunków bankowych, z innych wierzytelności, z innych praw majątkowych, jak np. akcji, udziałów, jak i z  nieruchomości dłużnika. Postępowanie w sprawach o alimenty jest traktowane szczególnie, ponieważ dotyczy środków utrzymania dzieci.
Komornik w ramach egzekucji z ruchomości może zająć każdą rzecz będącą we władaniu dłużnika, np. gdy dłużnik jeździ samochodem należącym do osoby trzeciej, przyjaciela, czy nawet do firmy leasingowej, komornik ma prawo taką rzecz zająć. Wynika to wprost z przepisów o egzekucji sądowej. Przesłanką zajęcia jest sam fakt władania, posiadania, czy używania danej rzeczy przez dłużnika bez badania, czyją jest własnością. Oczywiście właścicielowi przysługują środki prawne w celu żądania zwolnienia zajętej rzeczy, ale tym zajmuje się sąd, do którego należy w terminie miesięcznym złożyć tzw. powództwo przeciwegzekucyjne. Sąd może zwolnić ruchomość spod zajęcia, wtedy komornik umarza postępowanie w tym zakresie.
Komornik biorąc pod uwagę cel egzekucji, przy zajęciu ocenia, które ruchomości mają największą wartość lub które potencjalnie mogą zostać najszybciej sprzedane, aby z sumy uzyskanej zaspokoić potrzeby dziecka i te ruchomości najczęściej zajmuje, czyli w praktyce sprzęt, w tym ADG i RTV, pojazdy mechaniczne, komputery, wyposażenie mieszkania. Prawo nie przewiduje określonej kolejności zajmowania ruchomości, ale komornik powinien brać pod uwagę ruchomości wyłączone z mocy ustawy, bo one nie podlegają zajęciu, czyli przedmioty urządzenia domowego, pościel, bielizna i ubranie codzienne, niezbędne dla dłużnika i będących na jego utrzymaniu członków jego rodziny, zapasy żywności i opału niezbędne dla dłużnika i będących na jego utrzymaniu członków jego rodziny na okres jednego miesiąca oraz jedna krowa lub dwie kozy albo trzy owce potrzebne do wyżywienia dłużnika i będących na jego utrzymaniu członków jego rodziny wraz z zapasem paszy i ściółki do najbliższych zbiorów, narzędzia i inne przedmioty niezbędne do osobistej pracy zarobkowej dłużnika oraz surowce niezbędne dla niego do produkcji na okres jednego tygodnia, z wyłączeniem jednak pojazdów mechanicznych. Ograniczeniu podlegają przedmioty niezbędne do nauki, papiery osobiste, odznaczenia i przedmioty służące do wykonywania praktyk religijnych oraz przedmioty codziennego użytku, które mogą być sprzedane tylko znacznie poniżej ich wartości, a dla dłużnika mają znaczną wartość użytkową.
Jeżeli chodzi o zajęcie wynagrodzenia za pracę zajęciu podlega 60 % zarobków, jeżeli dłużnik zatrudniony jest na podstawie  umowę o pracę.  W przypadku egzekucji innych świadczeń, niż świadczenia alimentacyjne, zajęciu podlega 50% jego zarobków, a wolne od zajęcia jest wynagrodzenie za pracę w wysokości brutto 1.600,00 zł (netto 1.181,38 zł). Wyliczenia te dotyczą jednego etatu, w przypadku którego nie są stosowane podwyższone koszty uzyskania przychodu. W razie zatrudnienia w wymiarze niższym niż 1 etat kwoty wolne od potrąceń ulegają proporcjonalnemu zmniejszeniu. Zasada ta jednak nie obowiązuje w przypadku spraw alimentacyjnych. Ustawodawca biorąc pod uwagę szczególny rodzaj i charakter alimentów nie zdecydował się na takie rozwiązania.
            W przypadku, gdy dłużnik wykonuje pracę na podstawie umów cywilnoprawnych (np. umowy  zlecenia, o dzieło) potrąceniu podlegają kwoty w całości, jednakże, gdy jest to jedyne  i stałe  źródło utrzymania dłużnika (pracuje od dłuższego czasu u jednego pracodawcy, ale nie ma umowy o pracę) potrąceniu podlegają kwoty w takiej wysokości, jak  gdyby pracował na podstawie umowy o pracę. W zasadzie to zakład pracy dokonuje potrąceń, stosując odpowiednie ograniczenia wynikające z przepisów  prawa, ale też dłużnik powinien dbać o swoje sprawy, przyjść do komornika, złożyć odpowiednie dokumenty i wnioski. Często to brak wiedzy nie pozwala na prawidłową ocenę i odpowiednią kwalifikację danego sposobu wykonywania pracy.
 
14. Pracuję na umowę - zlecenie, pracodawca nie chce zatrudnić mnie na umowę o pracę. Ile zajmie mi komornik- 60%, czy wszystko, co zarobię?
 
Jeżeli chodzi o zajęcie wynagrodzenia za pracę zajęciu podlega 60 % zarobków, jeżeli dłużnik zatrudniony jest na podstawie  umowę o pracę.
W przypadku, gdy dłużnik wykonuje pracę na podstawie umów cywilnoprawnych (np. umowy  zlecenia, o dzieło) potrąceniu podlegają kwoty co do zasady w całości. Jednakże, gdy jest to jedyne  i stałe  źródło utrzymania dłużnika (pracuje od dłuższego czasu u jednego pracodawcy, ale nie ma umowy o pracę) potrąceniu podlegają kwoty w takiej wysokości, jak  gdyby pracował na podstawie umowy o pracę. W zasadzie to zakład pracy dokonuje potrąceń, stosując odpowiednie ograniczenia wynikające z przepisów  prawa, ale też dłużnik powinien dbać o swoje sprawy, przyjść do komornika, złożyć odpowiednie dokumenty i wnioski, ponieważ  często brak wiedzy nie pozwala na prawidłową ocenę i odpowiednią kwalifikację danego sposobu wykonywania pracy.
 
14. Mam kredyty do spłacania, a komornik zabiera mi na alimenty 60% zarobków. Dlaczego nie może mi zmniejszyć do 20 %?
 
Sprawy egzekucyjne o charakterze alimentacyjnym są sprawami wyjątkowymi, bowiem dotyczą środków na bieżące utrzymanie dziecka.  Komornik w sprawach alimentacyjnych ma obowiązek z urzędu przeprowadzić dochodzenie w celu ustalenia zarobków i stanu majątkowego dłużnika oraz jego miejsca zamieszkania. Rolą komornika jest prowadzenie egzekucji na rzecz wierzyciela, który to decyduje o kształcie postępowania egzekucyjnego. To na wniosek wierzyciela komornik zajmuje wskazane mu składniki majątku i na wniosek wierzyciela może umorzyć egzekucję w całości lub z części.
Jeżeli chodzi o zajęcie wynagrodzenia za pracę zajęciu podlega bezwzględnie 60 % zarobków. W przypadku egzekucji innych świadczeń, niż świadczenia alimentacyjne, zajęciu podlega 50% jego zarobków, a wolne od zajęcia jest wynagrodzenie za pracę w wysokości brutto 1.600,00 zł (netto 1.181,38 zł).  Zasada ta jednak nie obowiązuje w przypadku spraw alimentacyjnych. Ustawodawca nie zdecydował się na takie rozwiązania, a komornik w tym zakresie nie może działać sprzecznie z ustawą i wbrew woli wierzyciela (nie tylko jest nim alimentowany, ale też traktowany jest jako wierzyciel Fundusz Alimentacyjny) zmieniając zasady i wysokość potrąceń.  Pewnym rozwiązaniem dla dłużnika może być przepis art. 799 par 2 kpc, zgodnie z którym jeżeli egzekucja z jednej części majątku dłużnika oczywiście wystarcza na zaspokojenie wierzyciela, dłużnik może żądać zawieszenia egzekucji z pozostałej części majątku.  Zasada ta jest wyrazem prowadzenia egzekucji w sposób najmniej uciążliwy dla dłużnika. Aby złożyć stosowny wniosek w tym zakresie dłużnik musi wskazać inny, niż zajęty majątek o wartości wystarczającej na pokrycie długu.